Resztki pożniwne źródłem składników pokarmowych cz. II

Drukuj
Udostępnij artykuł:
Autor: Elżbieta Łuczak
20 stycznia 2017

Tempo mineralizacji masy organicznej, zależy od wielu czynników i wymaga czasu

Dokładne oszacowanie szybkości uwalniania się składników z resztek pożniwnych jest dość skomplikowane. Wynika to przede wszystkim z braku możliwości przewidywania pogody, która w istotny sposób wpływa na proces mineralizacji resztek w glebie. Największy wpływ na tempo mineralizacji mają temperatury oraz ilość opadów i ich rozkład. Mineralizacja najszybciej zachodzi przy optymalnym uwilgotnieniu gleby i wysokich temperaturach. Każde odstępstwo powoduje, że proces ten znacznie się wydłuża.

 

Resztki pożniwne w glebie rozkładają się i uwalniają składniki pokarmowe przez okres kilku lat

Zawarte w przyoranych resztkach ilości azotu, fosforu czy potasu nie są wykorzystywane przez rośliny w 100 % (tab.2). Fosfor jest pierwiastkiem akumulowanym głównie w częściach generatywnych roślin tj. nasiona czy ziarno w związku z tym jego ilości z rozkładu resztek roślinnych będą niewielkie.

Tabela 2. Wykorzystanie składników pokarmowych w pierwszym roku po wprowadzeniu do gleby

Substancja organicznaSkładniki pokarmowe
NP2O5K2OMg
%kg%kg%kg%kg
Słoma zbóż*2562035040404
Słoma rzepaczana*30182065075408
Słoma kukurydziana*25132045050404
Liście buraków cukrowych40602511601505020

* przy założeniu, że słoma została dobrze rozdrobniona i zastosowano azot przed jej przyoraniem

Źródło: Szczepaniak W. 2008. Składniki pokarmowe z resztek pożniwnych. Nowoczesna Uprawa 1 (15):53-56.

 

Poza wartością nawozową resztki pożniwne są ważnym źródłem materii organicznej w glebie

Dzięki resztkom pożniwnym zwiększa się życie biologiczne gleby, a pożyteczne mikroorganizmy glebowe mogą pracować na sukces rolnika.