POLIFOSKA

Prawidłowe odżywienie zbóż ozimych w okresie jesiennym zapewnia odpowiedni ich rozwój, dobre przezimowanie oraz potencjalnie wyższe plony. Do odpowiedniego wzrostu i wystarczającego rozkrzewienia się przed zimą oziminy potrzebują nie tylko makro ale i mikroskładników. Pytanie, jakich?

Zboża ozime podobnie jak rzepak programują przyszły plon już w okresie jesieni, dlatego tak ważne są wszystkie zabiegi wykonywane w tym okresie na plantacji zbóż, począwszy od uprawy gleby, nawożenia przedsiewnego fosforem i potasem, terminu, ilości i głębokości wysiewu, zastosowania zapraw nasiennych, skończywszy na skutecznej likwidacji zachwaszczenia. Jednak po zastosowaniu nawożenia podstawowego potasem i fosforem nawozami wieloskładnikowymi tj. POLIFOSKA®PLUS, POLIFOSKA® START, POLIFOSKA® 5, POLIFOSKA® 6, POLIFOSKA® 8, POLIFOSKA®KRZEM, POLIFOSKA®TYTAN nie możemy pominąć roli właściwego zaopatrzenia roślin w niezbędne mikroskładniki pokarmowe, aby wspomóc dobre rozkrzewienie się roślin przed spoczynkiem zimowym. Mowa tu przede wszystkim o najistotniejszych dla zbóż mikroskładnikach takich jak miedź i mangan oraz cynk i molibden.

Tabela 1. Średnie pobranie mikroskładników przez zboża, g/tonę ziarna + odpowiednia masa słomy

Roślina

Miedź (Cu)

Mangan (Mn)

Cynk (Zn)

Molibden (Mo)

Bor (B)

Pszenica

8,5

90

65

1,0

5,0

Jęczmień

9,0

70

60

1,0

5,0

Pszenżyto

8,5

100

70

1,0

5,0

Żyto

8,5

110

80

1,0

5,5

 

Miedź to nr 1

Miedź jest najważniejszym mikroskładnikiem w uprawie zbóż ozimych ponieważ reguluje podstawowe przemiany związków azotowych w roślinie, ma wpływ na budowę ścian komórkowych oraz tworzenie chlorofilu. Objawy niedoboru tego pierwiastka można rozpoznać po zwiędniętym wyglądzie roślin, lewostronnym skręcaniu blaszki liściowej, wąskich i zwisających liściach z bielącymi wierzchołkami oraz więdnięciu liści (niezależnie od stanu zaopatrzenia roślin w wodę). W późniejszym czasie można zaobserwować brak wykształconych kłosów, bądź kłosy płonne wypełnione pośladem, bielenie kłosów, krótkie międzywęźla rośliny łatwiej wylegają - cienkie i łamliwe łodygi. Występowaniu niedoborom miedzi w zbożach sprzyjają gleby piaszczyste, torfowe, bogate w materię organiczną o pH powyżej 6,5, gleby słabo natlenione, długotrwała susza i wysokie temperatury. Efektem braku tego pierwiastka jest słaba odporność roślin na niskie temperatury, słabe zawiązywanie nasion, zwiększona podatność na wyleganie, spadek zawartości glutenu i białka, a co najważniejsze redukcja plonu ziarna.

Mangan zaraz po miedzi

Dobre zaopatrzenie roślin w ten składnik pokarmowy wpływa na wzrost ilości i jakości plonu oraz wzrost wartości odżywczej i technologicznej roślin. Mangan odpowiada za intensywność fotosyntezy, pobieranie i asymilację wielu składników pokarmowych, w tym azotu, syntezie białek oraz regulację stężenia hormonów w roślinie. Niedostatek manganu przejawia się chlorozą młodych liści, chlorotycznymi zmianami w postaci punktowych plam pomiędzy nerwami, a przy silnym niedoborze przekształceniem się chloroz w nekrozy. Ponadto przy niedoborze manganu blaszka liściowa zgina się do środka wzdłuż nerwu środkowego. Zazwyczaj objawy te można zaobserwować w zbożach wysianych na glebach o odczynie obojętnym i zasadowym, kwaśnych świeżo zwapnowanych, organicznych, czarnoziemach i czarnych ziemiach. Skutkiem produkcyjnym niedoboru manganu jest spadek zawartości białka, słabe wykształcenie ziaren, spadek zdrowotności i zimotrwałości roślin oraz obniżka plonowania.

Cynk odpowiada przede wszystkim za…

… regulację przemian fosforu w roślinie, przyswajalność i metabolizm azotu, poprawę zdolności kiełkowania ziarna, mrozoodporność roślin oraz ich odporność na suszę i choroby, zwiększenie zawartości i jakości białka i cukru w roślinie. Występujący w zbożach niedobór cynku możemy rozpoznać po karłowatym pokroju roślin spowodowanym zmniejszeniem powierzchni asymilacyjnej i skróceniu międzywęźli, chlorozie i nekrozie między nerwami liści, zniekształceniu liści pojawiającym się najpierw na liściach starszych, a potem obejmujących całą roślinę.

 Molibden bierze udział w…

… metabolizmie azotu, syntezie chlorofilu i hormonów wzrostu oraz przemianach fosforu w roślinie. Ma wpływ na wzrost plonowania zbóż, zwiększenie mrozoodporności i odporności roślin na niekorzystne warunki atmosferyczne takie jak susza oraz na choroby. Ponadto oddziaływuje korzystnie na zawartość cukrów i białka w ziarnie. Niedobór molibdenu powoduje spadek zawartości białka, wzrost zawartości azotanów, spadek odporności na suszę, wymarzanie i choroby. Objawy niedoboru możemy rozpoznać po żółknięciu, deformacji i obumieraniu liści oraz słabym wzroście korzeni.

 Polskie gleby ubogie w mikroskładniki

W ramach oceny zasobności danego pola w składniki pokarmowe konieczna jest raz na kilka lat kompleksowa analiza gleby na zawartość składników pokarmowych, w tym mikropierwiastków. Zasobność polskich gleb wg IUNG PIB w miedź oraz bor jest niska, około 40% gleb ubogich jest w miedź, a 80 % gleb w bor). Natomiast niedobory cynku i manganu występują na około 10% gleb, przy czym niedostatku Zn i Mn należy spodziewać się na glebach o odczynie zasadowym lub świeżo zwapnowanych.

 W jaki sposób dostarczyć mikroskładniki?

Niedobory pierwiastków możemy uzupełniać w formie nawozów jednoskładnikowych bądź wieloskładnikowych, doglebowo lub dolistnie. W przypadku stosowania nawożenia dolistnego najlepsze efekty można uzyskać stosując je w fazach intensywnego wzrostu roślin. Przy wyborze nawozu warto kierować się nie tylko ceną produktu, ale również koncentracją składników zawartych w nawozie. Dawka i skuteczność działania nawozu mikroskładnikowego zależy od formy chemicznej składnika w nim zawartego. Biorąc to kryterium pod uwagę przyjmuje się, że największe dawki dotyczą nawozów zawierających ten składnik w formie tlenkowej, następnie siarczanowej, a najszybciej i najefektywniej działają nawozy chelatowe (chelaty Cu, Zn, Mn, Fe są lepiej przyswajalne przez rośliny). Przy czym lepsze efekty plonotwórcze i lepszą przyswajalność składnika uzyskuje się wówczas, gdy tę samą ilość składnika wniesiemy w 2, bądź w 3 zabiegach, a nie w jednej skoncentrowanej dawce.

Azot dolistnie w razie potrzeby

Zabieg dokarmiania niezbędnymi dla zbóż mikroskładnikami możemy wykonać od początku fazy krzewienia (po wytworzeniu się 4 liścia zbóż) i zakończyć na około 2 tygodnie przed końcem jesiennej wegetacji.  Można go połączyć z dokarmianiem dolistnym azotem, oczywiście jeśli zachodzi  taka potrzeba. Wówczas możemy przygotować wodny roztwór mocznika np. mocznik.pl® w stężeniu 10‑12% (10‑12 kg mocznika na 100 l wody). Do cieczy roboczej możemy dodać jeszcze siedmiowodny siarczan magnezu, który dostarczy roślinom łatwo przyswajalny dla roślin magnez.


Ciecz użytkową sporządź bezpośrednio przed zabiegiem

Prawidłowe przeprowadzenie dolistnego dokarmiania roślin wymaga znajomości i przestrzegania podstawowych zasad przygotowania cieczy roboczej, zwłaszcza ustalenia stężenia roztworu nawozu, dostosowanego do stanu roślin oraz sprawdzenia możliwości łączenia nawozu i środka ochrony roślin w przypadku zamiaru ich równoczesnego zastosowania. W obecnej chwili, gdy wystąpią sprzyjające warunki pogodowe zabieg dokarmiania dolistnego zbóż możemy połączyć z ochroną insektycydową zwalczającą mszyce.

Oceń poradę

Oczekiwanie na lokalizację

Oczekiwanie na lokalizację

Oczekiwanie na lokalizację

© 2014-2018 Grupa Azoty Police | Created by Empressia
polifoska.pl