Badanie gleby – pierwszy krok do efektywnego nawożenia

Kończący się okres żniw to najlepszy moment, by myśleć o kolejnym sezonie i zadbać o odpowiednie nawożenie pól. Uzyskanie wysokich plonów nie jest możliwe bez wcześniejszego poznania zasobności gleby w potas, fosfor czy magnez, a także bez określenia jej odczynu. Dlatego właśnie pierwszym i najważniejszym działaniem powinno być przeprowadzenie analizy składu gleby.

Dlaczego analiza gleby jest kluczowa?

Badanie gleby to podstawa racjonalnego nawożenia. Tylko na podstawie wyników laboratoryjnych można ustalić właściwe dawki nawozów mineralnych. Pobieranie próbek z każdego pola i przekazanie ich do stacji chemiczno-rolniczej lub laboratorium działającego przy Ośrodku Doradztwa Rolniczego pozwala dokładnie określić zasobność w składniki pokarmowe i uniknąć zarówno niedoborów, jak i niepotrzebnych kosztów.

Kiedy najlepiej pobrać próbki?

Optymalnym czasem na pobieranie próbek gleby jest okres pożniwny, pod warunkiem, że gleba nie została świeżo nawożona. Drugim terminem jest wczesna wiosna. W przypadku azotu mineralnego analiza wymaga osobnego poboru prób tuż przed wznowieniem wegetacji, ponieważ jego zawartość w glebie szybko się zmienia.

Jak uniknąć błędów przy poborze?

Gleba w obrębie jednego pola może się znacznie różnić, dlatego kluczowe jest, aby próbka była uśredniona i reprezentatywna. Zaleca się pobranie 15–20 pojedynczych próbek z obszaru nie większego niż 2 ha w gospodarstwach mniejszych oraz do 4 ha w gospodarstwach wielkoobszarowych. Tylko wtedy wynik analizy będzie wiarygodny i przydatny w praktyce.

Prawidłowy sposób pobierania i przygotowania prób

Prób nie należy pobierać na obrzeżach pola, w zagłębieniach terenu, na wzniesieniach czy w miejscach po kopcach i stogach, gdyż nie oddają one faktycznego stanu gleby. Materiał do badań pobiera się szpadlem lub laską glebową z warstwy 0–20 cm. Zebrane próbki należy dokładnie wymieszać, przesypać do pojemnika i odpowiednio opisać przed wysyłką do laboratorium.