Jęczmień ozimy – kiedy najlepiej rozpocząć siew? cz. 1

Siew jęczmienia ozimego zbliża się wielkimi krokami. W przypadku tego gatunku wybór odpowiedniego terminu ma szczególne znaczenie, ponieważ rośliny muszą przed zimą odpowiednio się rozwinąć, ale jednocześnie nie mogą być nadmiernie wybujałe. Termin siewu warto więc dopasować nie tylko do regionu, lecz także do stanowiska.

Termin zależny od regionu

W większości gospodarstw siew jęczmienia ozimego przypada na wrzesień. W północnej i wschodniej Polsce za optymalny przyjmuje się najczęściej okres od 10 do 20 września, natomiast w pozostałych regionach kraju od 15 do 25 września. Zalecenia integrowanej produkcji są nieco bardziej szczegółowe. Na wschodzie najlepszy termin przypada na 10–15 września, w centrum na 12–18 września, a na zachodzie na 16–20 września.

Nie oznacza to jednak, że po tych datach siew należy uznać za niemożliwy. W praktyce rolnicy wykorzystują szersze okno, jednak każde większe opóźnienie zwiększa ryzyko słabszego rozwoju plantacji przed zimą.

Gleba również ma znaczenie

Na termin siewu warto spojrzeć także przez pryzmat stanowiska. Doświadczenia IUNG-PIB pokazują, że na glebach dobrych różnice w plonowaniu między pierwszą a drugą dekadą września były niewielkie. Na słabszych stanowiskach sytuacja wyglądała inaczej – wcześniejszy siew dawał wyraźniejszą przewagę.

Szczególnie istotny jest fakt, że niezależnie od jakości gleby siew w trzeciej dekadzie września wiązał się z niższym plonowaniem. Dlatego jęczmienia nie warto celowo odkładać na później.

Liczy się pogoda

Wczesny siew nie zawsze gwarantuje jednak najwyższy plon. Dużo zależy od przebiegu jesieni. Przy krótkiej jesiennej wegetacji wcześniejszy termin może okazać się korzystniejszy, natomiast podczas długiej i ciepłej jesieni rośliny mogą nadmiernie się rozwinąć. Dlatego rekomendowany termin należy traktować jako ważną wskazówkę, a nie sztywną datę.