Kiedy wykonać zabieg i jak skutecznie zwalczać stonkę ziemniaczaną? Cz. 2.
Rosnąca presja stonki ziemniaczanej sprawia, że wielu producentów ziemniaka musi podjąć decyzję o wykonaniu zabiegu ochronnego. Szczególnie ważne jest odpowiednie określenie momentu interwencji, ponieważ skuteczność zwalczania w dużej mierze zależy od stadium rozwojowego szkodnika. Zbyt późny oprysk może nie zapewnić oczekiwanego efektu i prowadzić do dalszego osłabienia plantacji.
Lustracja plantacji podstawą ochrony
Regularne obserwacje pola pozwalają ocenić rzeczywistą skalę zagrożenia. W przypadku larw za sygnał do wykonania zabiegu uznaje się najczęściej obecność około 15 larw na jednej roślinie lub pojedynczych złóż jaj i larw na kilku roślinach podczas lustracji. Szczególnej uwagi wymagają młode plantacje, gdzie nawet niewielkie uszkodzenia mogą szybko przełożyć się na spowolnienie wzrostu. W wielu gospodarstwach decyzja o wcześniejszym zabiegu podejmowana jest już na etapie silnego nalotu chrząszczy. Dzięki temu można ograniczyć składanie jaj i zmniejszyć późniejszą presję larw.
Jakie substancje są stosowane przeciwko stonce?
Do zwalczania stonki ziemniaczanej wykorzystywane są preparaty należące do różnych grup chemicznych. W ochronie plantacji stosuje się między innymi środki oparte na acetamiprydzie, chlorantraniliprolu, cyjanotraniliprolu czy flupyradifuronie. Nadal wykorzystywane są również pyretroidy, takie jak deltametryna czy lambda-cyhalotryna. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się także preparaty biologiczne i środki pochodzenia naturalnego. Dobór preparatu powinien być dostosowany do aktualnej sytuacji na plantacji oraz warunków pogodowych. Najwyższą skuteczność zabiegów uzyskuje się zazwyczaj przeciwko młodym larwom, zanim zdążą wyrządzić poważniejsze szkody.
Coraz większy problem odporności stonki
Stonka ziemniaczana należy do szkodników bardzo szybko uodparniających się na insektycydy. Wielokrotne stosowanie środków zawierających tę samą substancję czynną może prowadzić do wyraźnego spadku skuteczności ochrony. Z tego powodu specjaliści zalecają rotację preparatów i zmianę mechanizmów działania. Szczególną ostrożność należy zachować przy częstym stosowaniu pyretroidów. Nadużywanie tej grupy środków zwiększa ryzyko pojawienia się populacji odpornych, które w kolejnych sezonach będą znacznie trudniejsze do zwalczenia. Odpowiednio zaplanowana strategia ochrony pozwala nie tylko ograniczyć szkody, ale również utrzymać skuteczność dostępnych preparatów na kolejne lata.
