Pleśń śniegowa zbóż to ukryte zagrożenie plantacji ozimin

Zimowa okrywa śnieżna jest naturalną ochroną dla upraw ozimych, jednak w niektórych sytuacjach może sprzyjać rozwojowi groźnych chorób. Długotrwale zalegający śnieg, w połączeniu z wilgocią i ograniczonym dostępem powietrza, tworzy idealne środowisko dla pleśni śniegowej. Choroba ta, choć często niedoceniana, potrafi znacząco obniżyć obsadę i kondycję plantacji już na starcie wiosennej wegetacji.

Śnieg i zagęszczenie roślin jako czynnik ryzyka

Rozwój pleśni śniegowej często rozpoczyna się już jesienią, szczególnie na plantacjach nadmiernie rozkrzewionych i zbyt gęstych. Najbardziej narażone są dolne liście zbóż ozimych, takich jak pszenica, żyto czy pszenżyto, a także różnych gatunków traw. Zimą warstwa śniegu oraz obumierające resztki roślinne tworzą wilgotne i chłodne środowisko, idealne dla dalszego rozwoju patogenu. W efekcie, wraz z nadejściem wiosny, może dojść do znacznego przerzedzenia łanu.

Objawy choroby po zejściu śniegu

Pierwsze oznaki porażenia widoczne są tuż po stopnieniu śniegu. Na liściach pojawia się charakterystyczny biało-różowy nalot grzybni i zarodników. Z czasem liście tracą zieloną barwę, stają się chlorotyczne, brunatnoszare lub całkowicie zamierają. Gdy choroba obejmie węzeł krzewienia, rośliny łatwo dają się wyrwać z gleby, a ich tkanki zaczynają gnić, co prowadzi do obumierania całych kęp.

Zapobieganie i regeneracja plantacji

Ograniczenie strat powodowanych przez pleśń śniegową jest możliwe dzięki odpowiedniej profilaktyce. Kluczowe znaczenie ma dobór odmian o podwyższonej odporności, właściwy termin siewu oraz stosowanie zaprawionego i dobrze oczyszczonego materiału siewnego. Wiosną osłabione plantacje można skutecznie wzmocnić poprzez wczesne nawożenie azotowe, które wspiera regenerację roślin i poprawia ich kondycję po zimie nawozami wieloskładnikowymi zawierającymi również inne kluczowe składniki pokarmowe tj. POLIFOSKA® MULTI SZobacz produkt, POLIFOSKA® Multi BZobacz produkt