Nawożenie trawnika

Ogólna charakterystyka nawierzchni trawiastych 

Ze względu na przeznaczenie, mieszanki trawnikowe możemy podzielić na 3 podstawowe grupy:

• ozdobne (dywanowe, gazonowe) – zakładane w celu uzyskania pięknych kompozycji lub odpowiedniego tła dla rabat kwiatowych, jest to darń delikatna i miękka, dla pięknego wyglądu wymaga jednak regularnej pielęgnacji, podlewania i częstego koszenia, źle znosi deptanie,
• uniwersalne – znacznie łatwiejsze w pielęgnacji i bardziej odporne na deptanie, wystarczająco odporne na trawniki przydomowe, stąd najczęściej stosowane w warunkach ogrodów amatorskich,
• sportowe – łączące w sobie piękno trawnika ozdobnego, z wytrzymałością na intensywną eksploatację, niestety mieszanki sportowe są nieco droższe od uniwersalnych, oraz wymagają bardziej troskliwej pielęgnacji.

Do powyższego podziału warto dodać jeszcze specjalne mieszanki traw przeznaczone do miejsc zacienionych, np. pod drzewami (czasem zwane mieszankami parkowymi). Spotykane są też specjalne mieszanki regeneracyjne, przeznaczone do dosiewania na trawnikach zniszczonych, przerzedzonych.

Przede wszystkim, przed wyborem mieszanki trawnikowej, odpowiedzmy na poniższe pytania::

• z jaką intensywnością będzie użytkowany trawnik (np. czy ma być on jedynie ozdobą wokół rabat, czy też często będziemy po nim chodzić, czy będą się na nim bawiły dzieci),
• jakie warunki panują w miejscu gdzie będzie zakładany trawnik (jaką mamy glebę w ogrodzie oraz w jakie jest nasłonecznienie),
• jak często będziemy mogli kosić trawnik (jeżeli kosić będziemy rzadko, np. trawnik na działce rekreacyjnej poza miastem, którą odwiedzamy tylko w niektóre weekendy, to trzeba wybrać mieszankę z przewagą traw wolno rosnących),
• ile czasu oraz jakim budżetem dysponujemy aby trawnik utrzymać w pożądanej kondycji ( wygląd oraz zdrowotność).

Zakładanie i pielęgnacji trawnika z siewu i z rolki

Przygotowanie podłoża pod trawnik

Zaczynamy od oczyszczenia podłoża z kamieni, korzeni i pozostałości po budowie, usuwamy też chwasty wieloletnie. Trawy najlepiej rosną w glebie lekko kwaśnej (pH 5,5–6,5), lekkiej i próchnicznej. Jeśli podłoże jest zbyt kwaśne, posypujemy je wapnem lub kredą, jeśli gliniaste – dodajemy do niego piasku, a jeśli piaszczyste – kompostu.

Gdy w ogrodzie ziemia jest nieurodzajna, najlepiej rozłożyć na niej około 10 cm warstwę żyznej gleby. Około trzech tygodni przed siewem rozkładamy nawóz wieloskładnikowy lub nawóz do trawników. Na koniec teren należy wyrównać, np. łatą drewnianą, i zwałować.

Zakup nasion

Nasiona traw najczęściej występują w postaci gotowych mieszanek nasion różnych gatunków traw gazonowych (trawnikowych).

Do obsiania powierzchni 100 m2 potrzeba 2–3 kg nasion, ale że część z nich zwykle wyjadają ptaki, warto kupić około 10% więcej nasion, aby był zapas na dosiewanie trawy w pustych miejscach. Jeśli trawnik zakładamy na małej powierzchni, obsiany teren można zabezpieczyć siatką, którą rozwiesza się ok. 10 cm nad ziemią, jeśli jednak powierzchnia jest duża – lepiej gęściej posiać trawę (4–5 kg nasion na 100 m2).

Siew

Przeprowadzamy go w dzień bezwietrzny i pochmurny, wysiewając nasiona krzyżowo: połowę idąc wzdłuż terenu, połowę – w poprzek. Przed siewem (a także co jakiś czas w trakcie pracy) nasiona należy dokładnie wymieszać. Mały teren można obsiać ręcznie, do większego lepiej użyć siewnika do nasion i nawozów, który zapewnia równomierny siew. Po wysianiu nasiona przysypujemy maksimum 2-centymetrową warstwą przesianej ziemi kompostowej lub mieszamy je z podłożem poprzez grabienie najlepiej na krzyż z wierzchnią warstwą gleby. 

Wałowanie

Zabieg ten ma na celu dociśnięcie nasion do ziemi, dzięki czemu łatwiej będą pobierać wodę z podłoża. Wałowanie zapobiegnie także wywiewaniu nasion przez wiatr i wymywaniu ich przez deszcz. Wałowanie najlepiej przeprowadzić krzyżowo tak aby powierzchnia była równa bez zagłębień powodujących zastoiska wodne, które wpływają negatywnie na kondycje trawnika

Zakładanie trawnika z rolki

Zakładanie trawnika najlepiej zaplanować na jeden dzień, bo przetrzymywanie darni w rolkach może doprowadzić do jej zniszczenia. Warto kupić ok. 5% więcej darni, niż wynika z obliczeń – na ewentualne dosztukowywanie.

Przed samym założeniem trawnika z siewu czy rolki należy uformować powierzchnię tak aby było możliwe odprowadzanie wody powierzchniowej poprzez spady oraz wody przesiąkającej poprzez drenaż wgłębny do zbiorników wody deszczowej lub studni chłonnych

Układanie

Darń najlepiej układać od razu po przywiezieniu. Przed ułożeniem każdego kolejnego pasa darni fragment terenu, jaki ma być nią przykryty, należy dobrze podlać rozproszonym strumieniem wody, co zagęści podłoże i przyspieszy ukorzenianie się trawy.

Układanie dobrze jest rozpocząć wzdłuż ściany budynku lub wzdłuż ogrodzenia. Rolki rozwija się tak, by w każdej z nich źdźbła trawy skierowane były w tę samą stronę (wszystkie „z włosem” lub wszystkie „pod włos”), dzięki czemu trawnik będzie wyglądał jednolicie. Po ułożeniu kilku pasów darni delikatnie dociska się je do podłoża grabiami lub ubijakiem drewnianym, by nie pozostały pod nimi pęcherze z powietrzem.

Prace końcowe

Brzegi trawnika przycina się (np. ostrym nożem), aby nadać mu odpowiedni kształt. Miejsca odciętych fragmentów uzupełnia się ziemią, by uchronić krawędzie darni przed wysychaniem. Ułożony trawnik wyrównuje się przez wałowanie, po czym całość obficie podlewa (aby sprawić, czy jest dostatecznie podlany, można unieść brzeg płata: powinien być na wskroś przesiąknięty wodą).

Po podlaniu w niektórych miejscach mogą ukazać się przerwy między płatami: należy je wypełnić torfem i obsiać mieszanką traw lub uzupełnić klinami z darni. Darń w rolkach można przechowywać najwyżej jedną dobę: rolki należy umieścić w cieniu na pryzmie złożonej nie więcej niż z pięciu warstw. Dłuższe przechowywanie może prowadzić do przesuszenia korzeni traw lub zaparzenia źdźbeł. Płaty darni należy ułożyć ściśle jeden przy drugim, a połączenia płatów w sąsiadujących rzędach powinny się mijać jak spoiny cegieł w ścianie.

Pielęgnacja trawnika

Podlewanie

Trawnik podlewamy rozproszonym strumieniem wody, tak by nie wypłukać nasion. Systematycznego podlewania wymaga zarówno trawnik z siewu, jak i układany z gotowej darni. Kiełkujące nasiona nie znoszą suszy, dlatego podłoże powinno być stale wilgotne, dopóki wszystkie gatunki traw nie wykiełkują. Nie należy też dopuszczać do przesuszania świeżo ułożonej darni: zaniedbanie podlewania w czasie upałów może spowodować jej zniszczenie. W pierwszym tygodniu po rozłożeniu płatów podlewa się je codziennie, w następnym – co 2–3 dni.

Zbyt duża wilgotność hamuje rozwój korzeni, bo utrudnia dostęp powietrza.

Każdy dojrzały trawnik należy podlewać systematycznie rozproszonym strumieniem – tak długo, aż ziemia będzie wilgotna do głębokości około 15 cm, a następnie powtarzać podlewanie, gdy wierzchnia warstwa wyschnie na głębokość kilku centymetrów.

Częstotliwość podlewania trawnik

Podlewając trawę należy kierować się jedną główną zasadą – lepiej podlewać rzadziej, a więcej niż często, a mało – t.j. trawnik podlewamy co 2-3 dni ale intensywnie (8–12 litrów wody na 1 m2), a nie codziennie lekko zwilżając powierzchnię ziemi. Podlewanie jest czynnością, która wymaga od nas dużej cierpliwości. Powinniśmy robić to powoli, niezbyt dużym strumieniem i systematycznie sprawdzać stan wilgotności ziemi. Woda powinna stopniowo przenikać przez glebę i dotrzeć do warstwy około 15 cm. 

Dojrzały trawnik podlewamy według potrzeb, z reguły 2 razy w tygodniu, a gdy temperatura przekracza 30 stopni, nawet 3 razy w tygodniu. Należy obserwować kolor trawy, szczególnie u nasady. Podczas wysokich upałów unikajmy chodzenia po nim, tak by nie łamać podsuszonych źdźbeł.

Długie podlewanie trawy jest ważne

Dzięki intensywnemu podlewaniu woda przenika do głębszych warstw gleby, a trawa przyzwyczajona do rzadszego podlewania rozbudowuje swój system korzeniowy. Jeśli podlewamy często, a bardzo mało, to wilgoć gromadzi się jedynie w wierzchniej warstwie (trawy nie rozbudowują systemu korzeniowego). Taki trawnik jest znacznie bardziej wrażliwy na upały i suszę. Z podlewaniem nie należy przesadzać – lepiej podlać trawę za mało, niż doprowadzić do tego aby murawa stała w wodzie.

Podlewanie trawnika – pora dnia

Bardzo istotna jest także pora podlewania. Trawnik podlewamy najlepiej z samego rana (godz. 5-6.00 rano), aby woda mogła swobodnie przenikać do głębszych warstw ziemi, a jej nadmiar odparować. Nie podlewamy trawnika w południe gdyż z uwagi na wysoką temperaturę woda będzie szybko odparowywać (odparuje nawet 30-40%). Ponadto woda na trawie mogłaby spowodować oparzenia od słońca (krople wody działałyby jak małe soczewki skupiając promienie słoneczne). Jeśli nie podlaliśmy naszego trawnika rano możemy to zrobić także wieczorem, jednak jest to mniej korzystne, gdyż długo wilgotna trawa jest bardziej podatna na infekcje chorób grzybowych.

Koszenie

Pierwsze koszenie trawnika z siewu przeprowadza się, gdy źdźbła osiągną ok. 8 cm długości: skraca się je wtedy o 1–1,5 cm. Kolejne dwa, trzy razy kosi się podobnie, a potem coraz niżej aż do wysokości 3–6 cm.

Pierwsze koszenie trawnika z rolki przeprowadza się, gdy trawa dobrze się ukorzeni, a więc co najmniej trzy tygodnie od ułożenia.

Koszenie wiosenne dojrzałego trawnika rozpoczyna się, gdy źdźbła osiągną wysokość 8–10 cm (przycinamy je do wysokości 2–3 cm). Od połowy maja do końca czerwca (okres intensywnego wzrostu trawy) powinno się kosić trawnik co 3–4 dni lub raz w tygodniu (chociaż dopuszczalna jest nawet 2–3-tygodniowa przerwa) i zaprzestać koszenia w okresie suszy. Wysokość źdźbeł regularnie koszonego trawnika powinna wynosić 3–6 cm.

Od września koszenie powinno być rzadsze, a w drugiej połowie października, po wygrabieniu z trawnika ostatnich opadłych z drzew liści, kosi się go ostatni raz w sezonie (trawę tnie się wyżej – na wysokość 5–7 cm).

Nawożenie

Niepotrzebne jest nawożenie trawnika z rolki w pierwszym sezonie, bo w trakcie uprawy darni na sprzedaż jest ona bardzo intensywnie zasilana. Nowy trawnik z siewu należy zasilić po raz pierwszy wczesną jesienią.

W kolejnych sezonach, zarówno trawnik z rolki jak i z siewu, nawozi się wiosną i w drugiej połowie lata – nawozem wieloskładnikowym lub nawozem do trawników. Jesienią można zastosować nawóz zimowy (z małą ilością azotu i dużą ilością potasu). Nawożenie wykonuje się po deszczu lub po podlewaniu, gdy źdźbła trawy są już suche.

Trawniki nawozi się minimum 3-4 razy w sezonie wegetacyjnym. Do nawożenia trawnika można zastosować nawozy – np. Polifoska 5, Polifoska 6, Polifoska 8 oraz Polifoska Krzem. 

Pierwsze nawożenie trawnika powinno nastąpić na przełomie marca i kwietnia, tuż po pierwszym koszeniu gdy średnia dobowa temperatura gleby będzie wynosić powyżej 5^oC . Składniki, jakie należy wówczas dostarczyć to przede wszystkim azot, fosfor, potas, a także magnez oraz wapń.

Pierwszym czynnikiem pobudzającym trawę do wzrostu będzie dostarczenie azotu w postaci np. saletry amonowej (1,5 kg/100 m²). Nawóz ten działa szybko i ma wpływ na atrakcyjny wygląd (kolor, wzrost), dobre krzewienie się i trwałość darni. Można rozrzucić go po całej powierzchni trawnika, a następnie podlać, bądź rozpuścić saletrę w konewce i bezpośrednio podlewać roztworem.

Kolejne nawożenie powinno odbyć się w maju przy zastosowaniu pełnoskładnikowego nawozu mineralnego (np. Polifoska 5. Polifoska 6 lub Polifoska 8) w dawce 2-3 kg/100m2. Nawozy należy sypać w dni nieupalne, na trawę suchą, przed deszczem lub po rozsianiu nawozu należy dobrze podlać. Strumień wody powinien być raczej obfity( nie silny) aby strącić granule nawozowe ze źdźbeł trawnika i jednocześnie aby nawóz miał dobre warunki do rozpuszczenia.

Koszenie trawnika, na 4-5 dzień po nawożeniu, a najlepiej jest dzień przed nawożeniem trawnik skosić.

Nie wolno nawozić trawników podczas suszy.

Dla poprawy kondycji i zimotrwałości trawnika należy zastosować nawóz wieloskładnikowy o podwyższonej zawartości fosforu, potasu i krzemu (zbyt dużo azotu podanego na jesieni obniża odporność traw na mróz).

Aby zachować dobrą kondycję nawierzchni trawiastej należy stosować raz w miesiącu (od maja do lipca) jeden z nawozów: Polifoska 5, Polifoska 6, Polifoska 8, następnie od sierpnia przejść na nawóz Polifoska Krzem (również co miesiąc) do października . Dawkowanie 2-3 kg (w miesiącu). W sierpniu można dodatkowo zastosować mocznik w dawce 1kg/100m2. W październiku stosować już połowę dawki 1-1,5kg/100m2 nawozu Polifoska Krzem.

Proponowane nawozy na okres wiosna do połowy lata:

Polifoska 6, Polifoska 5 i Polifoska 8 od połowy lata do okresu jesiennego Polifoska Krzem  oraz Polifoska 5.

Po nawożeniu murawy powierzchnię dobrze podlać wodą najlepiej  nie wypłukując nawozu. Następnego dnia nie kosić trawnika aby nie zebrać granuli nawozowych.

Podczas zakładania trawnika przed wysiewem nasion należy wysiać nawóz NPK następnie przemieszać go z gleba do głębokości około 10cm, zwałować krzyżowo i dobrze podlać tak aby nie wypłukać granul nawozowych z gleby. 

Nawożenie – plan na cały rok 

Dzięki nawożeniu dostarczamy do gleby składniki pokarmowe, które następnie są wykorzystywane w procesach życiowych rośliny. Rośliny do realizacji podstawowych funkcji życiowych –  wzrostu i rozwoju potrzebują określonej ilości składników mineralnych, traktowanych w trzech kategoriach: jakości, ilości i krytycznego terminu zapotrzebowania. Stan ten określa się mianem potrzeb pokarmowych rośliny. 

Istotne jest, żeby działania pielęgnacyjne wiosenne, letnie oraz jesienne były przeprowadzone z należytą starannością opartą o prawidłowo dobrane środki pielęgnacji. 

 Bardzo ważne, a czasami lekceważone są ostatnie nawożenia w okresie letnio-jesiennym, które dają także efekty w przyszłym sezonie w postaci dobrego zimowania czy ograniczonego porażenia chorobami. 

Żeby w pełni zrozumieć problem nawożenia, warto poznać, jakie funkcje w roślinie pełnią poszczególne składniki pokarmowe.

Zalety nawożenia wiosennego:

• pobudzenie trawy do wegetacji na wiosnę (szybszy wzrost i rozwój liści, a tym samym poprawa zadarnienia boiska)
• lepsze wybarwienie trawy wiosną (intensywna zieleń),
• stabilny, równomierny wzrost trawy,
• poprawa wytrzymałości trawy na deptanie (użytkowanie),
• poprawa odporności trawy na choroby,
• dzięki zwiększonej zawartości azotu zapewnia szybszy „start” trawy na wiosnę,

Zalety nawożenia jesiennego:

• wzmocnienie trawy przed zimą,
• lepsze wybarwienie trawy jesienią (intensywna zieleń),
• poprawa mrozoodporności trawy,
• poprawa odporności trawy na choroby,
• szybszy „start” trawy na wiosnę,

Trawy wykorzystują składniki pokarmowe znajdujące się płytko w glebie, w związku z tym bardzo szybko następuje wyjałowienie tej warstwy i należy regularnie uzupełniać je stosując nawożenie mineralne. Żeby określić właściwe zapotrzebowanie na nawozy należy przeprowadzić wstępne badania w Stacji chemicznej celem określenia dawek nawożenia dla trawników. 

Rola podstawowych składników pokarmowych we wzroście trawy

Azot (N):

• jest składnikiem aminokwasów, białek, kwasów nukleinowych, chlorofilu i fitohormonów,
• pobudza wzrost wegetatywny rośliny i nadaje liściom barwę intensywnie zieloną,
• bierze udział w większości reakcji biochemicznych na poziomie komórkowym i jest niezbędny do życia roślin.

Fosfor (P):

• jest niezbędny do prawidłowego procesu fotosyntezy, oddychania i przemiany materii, a następnie reakcji przenoszenia i akumulacji w procesach biochemicznych (ATP, ADP),
• odpowiada za prawidłowy wzrost i rozwój systemu korzeniowego, kwitnienie, tworzenie nasion i ziarników,
• jest składnikiem związków organicznych i enzymów (DNA, RNA, koenzymów i fosfolipidów).

Potas (K):

• reguluje gospodarkę wodną, poprawia odporność rośliny na stresy (niedobór wody, niskie temperatury, choroby i szkodniki). Bierze udział w transporcie jonów (N i P), asymilantów oraz syntezie białek,
• wpływa na zwiększenie zawartości węglowodanów w roślinie,
• zwiększa mrozoodporność poprzez zwiększenie stężenia soków komórkowych,
• reguluje pracę aparatów szparkowych.

Magnez (Mg):

• jako centralny atom cząsteczki chlorofilu intensyfikuje procesy fotosyntezy,
• aktywuje enzymy w przemianach metabolicznych (synteza białek, cukrów, tłuszczów),
• stabilizuje ściany komórkowe i uczestniczy w transporcie asymilantów.

Siarka (S):

• jest składnikiem aminokwasów, witamin i enzymów, wpływa korzystnie na wytwarzanie chlorofilu,
• zwiększa odporność rośliny na czynniki stresowe (przymrozki) i choroby,
• poprawia wykorzystanie azotu.

Krzem (Si):
Pierwiastek powszechnie występujący w skorupie ziemskiej, jednak najczęściej w formulacjach niedostępnych dla roślin. Dostarczony dolistnie:

• pobudza syntezę tkanki mechanicznej (usztywnienie ścian komórkowych, usztywnienie liści i pędów, poprawia ekspozycję na światło słoneczne),
• poprawia odporność rośliny na inwazję patogenów (grzybów, bakterii),
• poprawia pobieranie i wykorzystanie przez rośliny azotu, magnezu, wapnia, mikroelementów,
• podnosi sprawność procesu fotosyntezy,
• intensyfikuje produkcję asymilantów i ich transport do organów spichrzowych (owoców, nasion, korzeni, bulw),
• zwiększa odporność na niskie i wysokie temperatury.

Zwalczanie chwastów w trawniku

Metody walki z roślinami niepożądanymi w ogrodzie zależą przede wszystkim od powierzchni uprawianej działki oraz rodzaju roślin, których staramy się pozbyć.

Pielenie, usuwanie chwastów za pomocą noża to sposoby ekologiczne, lecz niewątpliwie czasochłonne, jeśli występuje ich dużo na trawniku. Oprysk herbicydem wykonuje się w ostateczności w drugim roku od założenia trawnika, gdy trawa jest już dobrze ukorzeniona.

Jeśli chcemy pozbyć się chwastów dwuliściennych, takich jak mniszek lekarski, babka szerokolistna, powój polny czy gwiazdnica pospolita – zaleca się stosowanie preparatów herbicydowych.

Inną niechcianą na trawniku rośliną jest mech, który pojawia się zazwyczaj na stanowiskach zacienionych i wilgotnych. Skuteczne okazują się wtedy wiosenny zabieg wertykulacji ( mechaniczne wyrywanie aeratorem mchu i porostów. Wertykulator nacina powierzchnię murawy i wyrywa mech, dostarczając powietrza korzeniom traw. To wpływa na lepszą kondycję darni. Drugą metodą walki z mchem jest wapnowanie trawnika lub zastosowanie preparatów zawierających siarczan wapnia lub wapno magnezowe.

Pielęgnacja wiosenna trawnika

Pierwsze zabiegi pielęgnacyjne trawnika, pobudzające murawę po zimie, wykonuje się gdy średnio dobowa temperatury gleby będzie wynosić powyżej 5C, na ogół przypada to w kwietniu.

• Pierwsze koszenie powinno mieć miejsce w połowie lub pod koniec tego miesiąca. Regularne powtarzanie strzyżenia służy dobremu krzewieniu się kęp trawy. Wysokość koszenia nie powinna być mniejsza niż 4–5 cm. W maju należy oczywiście kontynuować regularne strzyżenie, wykonując ten zabieg co 7–10 dni.
• W ramach wiosennej pielęgnacji trawnika zaleca się także nawieźć murawę nawozem organicznym (stosując np. kompost lub biohumus).
• Gołe, wyłysiałe po zimie miejsca dobrze jest obsiać regeneracyjną mieszanką traw.
• Pod koniec kwietnia warto rozpocząć usuwanie chwastów (mechaniczne lub, w ostateczności, za pomocą chemicznych preparatów) i kontynuować ten zabieg w maju.
• Jeśli po stopnieniu resztek śniegu okaże się, że tu i ówdzie trawnik stracił piękny wygląd, trzeba jak najszybciej poddać go gruntownej regeneracji. Teraz rozpoczynamy regularne zasilanie trawnika. Najlepiej stosować nawozy przeznaczone specjalnie do tego celu, w dawkach zalecanych przez producenta. 
• Ubiegłoroczna martwa trawa żółknie i zbija się w filc, który utrudnia wzrost liści, ogranicza dostęp powietrza, a do tego szpeci trawnik. Ratunek: Wiosną dokładnie wygrabiamy z murawy stare źdźbła; na dużych powierzchniach używamy do tego celu wertykulatora, który nacina pionowo trawę i usuwa filc oraz mech. Zbitej murawie przyda się też napowietrzanie polegające na nakłuwaniu podłoża (aeracji). Zapewnia ono także lepsze wsiąkanie wody i wnikanie nawozów. Mech pośród trawy pojawia się często na zacienionych fragmentach trawnika i na ciężkiej glebie. Ratunek: Najpierw trawnik kosimy na wys. 3-4 cm i wygrabiamy. Następnie zasilamy go jednym z nawozów, które są oznaczone jako zwalczające mech. Mech często wyrasta na zakwaszonej glebie. Zastosujmy wtedy specjalne wapno do trawników
• Czasem po zimie na murawie ukazują się wybrzuszenia, a kępki trawy są wypchnięte. Przyczyną jest zamarzanie i rozmarzanie gruntu. Ratunek: Wałujemy cały trawnik. Krecie kopczyki szpecą zielony dywan i utrudniają jego koszenie. Ratunek: Ziemię z kopców rozgrabiamy lub zbieramy i wynosimy. Sprawcę wypłaszamy, używając np. odstraszacza dźwiękowego. 
• W miejscach, gdzie długo zalegał śnieg, mogą pojawić się choroby grzybowe trawy, np. pleśń śniegowa, której objawem są charakterystyczne plamy. Ratunek: Jesienią uprzątamy z murawy wszystkie liście i nawozimy. Wiosną wygrabiamy filc, a murawę opryskujemy preparatem fungicydowym przeznaczonym do pielęgnacji trawinka. Wyłysiałe miejsca na trawie powstają np. przez wydeptywanie. Ratunek: Usuwamy suche źdźbła, a następnie wysiewamy tzw. dosiewkę (mieszaninę nasion traw, torfu i nawozu) i podlewamy.

Aeracja  

Aeracja trawnika ma na celu napowietrzenie i rozluźnienie gleby. Dzięki aeracji zwiększa się elastyczność trawnika, a trawa pobudzana jest do wzrostu, w wyniku czego zwiększa się masa korzeniowa murawy. Aeracja poprawia także strukturę gleby bezpośrednio pod murawą – poprawia wnikanie wody i nawozów, dzięki czemu zwiększają się jej możliwości regeneracyjne, trawa jest bardziej odporna na deptanie i tworzy gęstą i wyrównaną darń.

Aeracja trawnika na małej powierzchnipolega na nakłuwaniu trawnika (max. na głębokość 8 – 10 cm), przy pomocy wideł, specjalnych butów z kolcami lub walców z kolcami. Aeracja trawnika na dużej powierzchni wymaga – aeratora.

Aeracja trawnika powinna być przeprowadzana dwa razy w roku (na wiosnę i późnym latem), od drugiego roku po założeniu trawnika. Przed aeracją trawnika należy skosić trawę na wysokość 2 – 3 cm oraz mocno podlać – tak, aby ziemia pod murawą była mocno wilgotna. Należy odczekać, aby woda dobrze wsiąkła w ziemię, tak by wierzchnia trawnika była sucha. Aby nie zniszczyć murawy, nie należy przeprowadzać aeracji zaraz po podlewaniu.

Plan pracy – jesień:

1. Można po raz ostatni nawieźć trawnik, by dostarczyć mu aż do mrozów składników pokarmowych. Zmniejsz jednak dawkę o 1/3 (zbyt duża dawka osłabia odporność roślin na mróz). W tym okresie stosujemy nawozy o dużej zawartości potasu oraz krzemu. Murawa łatwiej przetrwa okres stresu zimowego. Stosuj Nawozy Polifoska 5 , Polifoska 6 lub Polifoska Krzem.
2. Należy kosić trawnik aż do końca października, po raz ostatni zrób to, gdy będzie ciepło i słonecznie.
3. Koś trawę na wysokość 3–4 cm (gdy źdźbła są wyższe, łatwiej gniją pod śniegiem).
4. Można po raz ostatni napowietrzyć trawnik, czyli nakłuć glebę aeratorem lub zwykłymi widłami w równych odstępach na głębokość ok. 10 cm.

Trawnik Q&A